- Informatieve en motiverende site voor de Wielertoerist en fanatieke toerfietser! -

(Galibier)

(Croix de Fer)

Dagboek hardlopen >> (tijdelijk niet beschikbaar, aan de site wordt gewerkt)

Zondag 14 oktober, rustige duurtraining, 54 kilometer, 1 uur en 51 minuten
Mijn benen voelden vanmorgen boven verwachting goed. Slechts op de achtergrond voelde ik in één van mijn kuiten dat ik gisteren hardgelopen heb. Na heerlijk uitslapen, ontbijt, hangen op de bank en een late lunch, trek ik er iets na drieën onder een strakblauwe najaarslucht op uit voor een rustige duurtraining van een uurtje of 2.

Ik ga eerst rechtsaf, naar Zwaagwesteinde. Mijn benen voelen prima, stukken beter dan daags na de prestatieloop op de sportdag. Ook mijn hartslag laat zich zonder problemen richting de D1-zone dirigeren. In Twijzelerheide ga ik linksaf, door Zwagerbosch en daarna langs het spoor, over het spoor richting Kollumerzwaag en Veenklooster. Het is een drukte van belang op het fietspad met wandelaars en toerfietsers en ik kies de ruimte op de doorgaande weg. Ik fiets door de tunnel naar Buitenpost en als ik ook daar de bebouwde kom heb verlaten, eet ik een Fruitkick en drink wat. De zon schijnt volop en ik geniet evenzo. Ik volg het fietspad langs de doorgaande weg en via Surhuizum kom ik uiteindelijk in Surhuisterveen, waar ik rechtdoor ga richting Boelenslaan. Het valt me op dat er weinig racefietsers zijn, overigens ruimschoots gecompenseerd door andersoortige weggebruikers. Over het fietspad peddel ik Drachten binnen, waar de weg rechtsaf blijkt opgebroken en ik via de goed aangegeven omleidingsroute weer op de geplande weg uitkom. Via Opeinde en de Tike, slinger ik binnendoor terug naar huis, waar ik met bijna 54 kilometer op de klok de fiets weer in de schuur zet. Lekker gefietst.

Zaterdag 13 oktober, MCL Noorderfitrun, 9.950 meter, 43 minuten en 47 seconden
De afgelopen week ging trainingstechnisch vooral op aan hardlopen en herstel. De geplande krachttraining van afgelopen dinsdag werd een hersteltraining in de vorm van een ritje woon-werkverkeer en van de woensdag geplande intensieve duurloop maakte ik een korte, rustige duurloop. Jan completeerde het geheel woensdagavond met een goede massage en daarna was het zaak van goed uitrusten, zodat ik vandaag optimaal geprepareerd aan de start kon staan. Vorig jaar *scrollt terug in dagboek* liep ik op dit parcours een tijd van 47 minuten en 17 seconden. Mijn doel was om ditmaal binnen de 45 minuten te lopen. Enigszins gespannen liep ik, na uitgebreid te hebben warmgelopen, een paar minuten voor 2 uur naar de start en wachtte het verhaal van de starter af. Als het startschot klinkt, druk ik de Forerunner aan en begin aan de eerste van 4 rondjes.

In het begin is het dringen. Over de gehele breedte van de straat lopen mensen. Een ritme is dan ook ver te zoeken. Na een enkel stukje over de stoep gaan we het bruggetje over en scherp rechtsaf. Mijn benen voelen goed, de hartslagmeter laat 170 zien en ik krijg ruimte op het fietspad. In een lekker tempo vervolg ik mijn weg. Na een stukje park, gaan we langs de doorgaande weg en verderop weer rechts, langs een woonwagenpark om vervolgens weer het Abbingapark in te duiken. Ik loop een snelheid die ik normaliter nooit het hele stuk vol kan houden, maar omdat het zo soepel voelt en de hartslag onder controle is, zie ik geen reden het tempo aan te passen. Bij het verlaten van het park staan mijn ouders me aan te moedigen. Ik groet en ga rechtsaf, op naar de verversingspost en de eerste passage van start/finish. 10 minuten en 37 seconden piept de Forerunner me toe. Mijn doel was 11 minuten per rondje, dus ik zit ruimschoots onder schema. Ik loop vlak achter iemand die een goed tempo heeft en vervolg mijn weg. Halverwege het tweede rondje staat Marieke me aan te moedigen, wat zorgt voor extra motivatie. Als ik de tweede keer door start/finish kom, zie ik dat ik 10 seconden langzamer ben dan in het eerste rondje, maar het gaat nog steeds prima en ruim onder het schema van 45 minuten. De derde keer het bruggetje over, voel ik voor het eerst mijn benen. Een blik op mijn hartslagmeter laat zien dat ik net wat te enthousiast ben en ik neem iets gas terug. Het ritme voelt direct beter. Helaas zie ik het resultaat terug bij de derde start/finishpassage, met een rondje van 11.13. Ik probeer wat extra gas te geven, maar de tank begint al behoorlijk leeg te raken. Zelfs als Marieke aanmoedigend naast me komt fietsen, zie ik geen kans serieus te versnellen. Geconcentreerd weet ik de resterende kilometers te voltooien en met een soort van eindsprint en een slotrondje van 11.10 kom ik uiteindelijk in 43 minuten en 47 seconden over de finish, ruimschoots binnen de geplande tijd en dus ruimschoots tevreden.

Zaterdag 6 oktober, krachttraining, 72 kilometer, 2 uur en 33 minuten
Ik merk aan mijn benen goed dat ik sinds kort weer serieus ben begonnen met trainen: ondanks dat ik gisteren een rustdag had, na een hardlooptraining op woensdag en een hersteltraining op donderdag, voelden mijn benen vanmorgen nog ronduit zwaar aan. Na ontbijt en een bezoekje aan de winkel voor brood en avondeten, ging ik net na tienen op pad voor een krachttraining.

Het is een stuk kouder dan afgelopen dinsdag. Resten mist zorgen ervoor dat het frisjes aanvoelt. Minder fris voelen mijn benen op het eerste stuk naar Hardegarijp, alsof ik daags ervoor een zware cyclo heb gefietst. Ik probeer een houding op het zadel te vinden, maar dat lukt niet erg. De klinkers op deze slechte weg irriteren me. Dit wordt geen goede rit, weet ik al gauw. Na Hardegarijp fiets ik door Tietjerk en daarna langs de golfbaan richting Leeuwarden, waar ik langs het huis van collega Beitske fiets. Collega Anton, die ik tijdens de prestatieloop op de sportdag ver achter me wist te laten, is er aan het werk, ik kan zo snel niet zien wat. Ik zwaai en fiets door, op naar het spoorviaduct voor de eerste sessie krachttraining. Ik doe totaal 2 sessies van elk 7 keer. De eerste sessie zittend, de tweede sessie staand, afwisselend met de handen op het stuur en onderin de beugels. Na de eerste sessie fiets ik een rondje en tref daarbij een door schapen afgesloten fietspad: goed voor een foto. Ik fiets door en doe een tweede sessie, waarbij ik blij ben dat het erop zit. Hierna fiets ik door Leeuwarden heen, om via Goutum, Warga en Wartena koers te zetten richting de Fonejachtbrug. Deze is bijna klaar, verhoogd en verdubbeld, en over het nieuwe fietspad probeer ik staand op de pedalen boven te komen. Halverwege moet ik gaan zitten, de vermoeidheid laat het niet toe. Met een slinger om Garijp fiets ik terug naar Noordbergum, waar ik met ruim 2 1/2 uur op de klok de fiets parkeer. Niet lekker getraind, teveel opgebouwde vermoeidheid.

Dinsdag 2 oktober, krachttraining, 73 kilometer, 2 uur en 36 minuten
Aangenaam verrast was ik toen ik vanmorgen naar buiten keek: de zon. Een hele verbetering ten opzichte van een totaal verregend weekend. Het liefst was ik direct na het ontbijt op de fiets gesprongen, je weet tenslotte nooit hoe lang het zo mooi blijft, maar ik moest helaas eerst naar de motorboer voor een reparatie. Tijdens het wachten ben ik bij de bouwmarkt langs geweest voor een tuinslangsetje, zodat ik de bos- en racefiets in het vervolg eerst een beetje kan afspuiten voor ik met emmer en sop aan de gang ga. Al met al was het ruim half twee alvorens ik in korte broek én met korte mouwtjes erop uit trok. Gelukkig was het nog steeds net zulk lekker weer.

De afgelopen 2 krachttrainingen die op de planning stonden had ik laten varen vanwege het slechte weer. De training van vandaag was dus de eerste sinds tijden, want in de afgelopen periode heb ik dat geen één keer gedaan. Ik ging dan ook uit van een pittige training, want de eerste krachttrainingen vallen me meestal tegen. Na een klein half uur kwam ik aan bij het bekende spoorviaduct en begon aan de eerste sessie. Als ik halverwege de eerste keer bijschakel naar de allergrootste versnelling, blijkt dat nog net wat optimistisch en moet ik één tandje terug. Die versnelling kan ik probleemloos van beneden naar boven rondtrappen. Na zes keer rij ik een rondje van ongeveer een kwartier en begin aan de tweede sessie, dit keer staand op de pedalen. Ondanks dat ik de vermoeidheid vlot voel bouwen, gaat de sessie heel redelijk en de laatste 2x weet ik zelfs nog de allergrootste versnelling rond te trappen. Na de 7e keer fiets ik door en ga Leeuwarden weer uit. Bij de golfbaan zie ik 1 uur en een kwartier op de klok staan. Volgens planning ben ik nu dus halverwege en in mijn hoofd bedenk ik snel welke route ik nog kan fietsen. Ik besluit het fietspad langs de Zomerweg te nemen en dan via Eestrum, Kootstertille en Buienpost terug. In Kootstertille is men echter met de weg bezig en na wat rondzwervingen in de wijk, beland ik in Twijzel, waar ik linksaf steek richting Kollumerzwaag. Hierna maak ik nog een klein ommetje alvorens weer op de doorgaande weg naar Dokkum uit te komen. Ik ga linksaf richting Veenwouden en daar door de spoortunnel, waarna ik met een ruime 2 1/2 uur op de klok de fiets weer kan opbergen in de schuur. Mijn benen voelen heerlijk vermoeid, lekker getraind.

Zondag 30 september, rustige duurtraining, 46 kilometer, 1 uur en 37 minuten
De afgelopen weken winnen de hardlooptrainingen het van de fietstrainingen, mede geholpen door het herfstweer. Fietsen door slecht weer is dodelijk voor mijn motivatie en dus liet ik de afgelopen weken de fiets al 2 keer in de schuur staan. Vandaag leek het weer echter wel aardig en dus trok ik er met Marieke om twintig voor twaalf op uit voor een korte, rustige duurtraining.

De weg is nog nat en nog voor we in Zwaagwesteinde zijn, zitten de modderstrepen al dik op de schuine onderbuis. Poetsen dus, weet ik al gauw en als het even later tegen de voorspellingen in begint te regenen, kan me dat dan ook niet zoveel schelen. De benen voelen prima, de hartslag kruipt moeiteloos naar D1 en met de juiste kleding is het best aangenaam buiten. De frisse wind in mijn gezicht voelt heerlijk. Rustig peddelen we door Kollumerzwaag en gaan op weg naar Westergeest, om daarna met een slinger over de dijk koers te zetten richting Kollumerpomp. Als we daar voorbij zijn, begint het harder te regenen. Met de wind tegen begin ik het koud te krijgen. De regen spoelt het zweet uit mijn helm en in mijn ogen, die daardoor prikken. De bril verhuist naar de achterzak en ik maak mijn ogen schoon om weer wat te zien. Even later, net na Buitenpost wordt het weer droog. We moeten, of mogen, nog een kilometer of 10 en daardoor drogen onze kleren snel. Via Twijzelerheide en Zwaagwesteinde rijden we terug naar huis, waar we met 46 kilometer op de klok. Na een plons water over de fietsen, duik ik snel onder de warme douche. Lekker gefietst, maar wat mij betreft nu alweer genoeg herfstweer.

Zaterdag 22 september, intensieve duurtraining, 42 kilometer, 1 uur en 27 minuten
Gisteren ben ik in mijn nieuwe huisje getrokken en daarom heb ik vanaf vandaag een andere vertrekplaats. Met de verhuisdrukte en een prestatieloop tijdens de sportdag van mijn werk in in mijn benen, had ik wel veel zin, maar weinig vertrouwen in een goedlopende training. Na een uitgebreide ontbijt, dat naadloos over ging in de lunch, trokken we er rond kwart over één onder lekkere weersomstandigheden op uit voor een intensieve duurtraining van anderhalf uur, met één blok van 30 minuten in D2.

De eerste kilometers onderweg naar Zwaagwesteinde wil mijn linkerkuit niet meedoen. Ik denk dat het komt door het hardlopen. Ook mijn hartslag krijg ik maar moeilijk in D1. Pas na een minuut of 10, als we Twijzelerheide achter ons hebben verlaten en over het Wyldpaed een ritme kunnen zoeken, kruipt mijn hartslag langzaam naar het midden van de gewenste zone. Achter mij zit Marieke die, verscholen in mijn wiel, ook keurig in het midden van haar rustige duurtrainingszone zit. Rustig peddelend voel ik ik de pijn in mijn linkerkuit langzaam maar zeker wat wegzakken. Via het spoortunneltje steken we door naar Kollumerzwaag en Veenklooster, om daar via het fietspad naar Buitenpost te gaan. Als we de drukke Rijksweg hebben overgestoken en langs de N358 richting Augustinusga gaan, staan er 25 minuten op de Edge. Ik geef Marieke een seintje dat ik aan het blok van 30 minuten in D2 begin en versnel tot mijn hartslagmeter 158 aangeeft. Het tempo ligt direct enkele kilometers hoger en lekker sturend fietsen we over het fietspad. De Blauferleatersbrug is als vanouds een kleine kuitenbijter en zorgt voor een korte verhoging van de hartslag. Daarna gaan we rechtsaf richting Augustinusga, over de klinkers door de bebouwde kom en vervolgens het fietspad op richting  Harkema. Nog steeds voelt het allemaal veel beter dan verwacht. Marieke rijdt keurig in dezelfde zone als ik, dit maakt trainen met zijn tweeën erg leuk. Na Harkema gaan we scherp rechtsaf de Seadwei op, waar Marieke kennis maakt met de kortkoppigheid van de bevolking alhier. Het zorgt voor een zelfde kort stijging van de hartslag als de brug net, doch met een iets andere reden. Als we even later het smalle fietspad naar Oostermeer bijna af zijn, zitten de dertig minuten erop en kunnen we rustig uitpeddelen, waarbij een openstaande brug zorgt voor een rust- en eetmoment. Via Suameer en Bergum, rijden we tot slot binnendoor naar Noordbergum, waar we na iets minder dan anderhalf uur een plekje in de zon op kunnen zoeken. Lekker getraind en het ging boven verwachting goed.